Over land naar de Kaukasus (4): het verste punt - Vank! [62]

Dit is het forumdeel voor jouw mooie foto's. Plaats dus al je reisverslagen hier. Ook overige foto's zijn welkom, mits ze voorzien zijn van een omschrijving waarom je die foto graag wil laten zien.
Timon91
Berichten: 461
Lid geworden op: Ma 29 Jun 2009, 14:24
Locatie: Enschede

Over land naar de Kaukasus (4): het verste punt - Vank! [62]

Berichtdoor Timon91 » Di 06 Aug 2013, 12:39

Deel 1: Enschede-Praha-Burgas
Deel 2: Burgas-Ankara
Deel 3: via Erzurum naar Batumi

In deel 3 waren we net in Batumi aangekomen, halverwege de middag. Het was een vrij lange reis vanuit Erzurum, maar de klok is inmiddels ook nog een uur vooruit gegaan zodat we nu twee uur voor lopen op Nederland. Ik vond het vooral opvallend hoe ver je hier eigenlijk al van huis zit, Amsterdam is hemelsbreed al 3000 km verderop en je zit al halverwege Moskou en Nizhny Novgorod wat betreft oosterlengte. In dit deel reizen we verder naar het verste punt van de reis: het klooster van Gandzasar in Vank, gelegen in de niet-erkende republiek Nagorno-Karabach. De reis erheen ging per mashrutka, trein en taxi. Ook laat ik in dit deel nog wat foto's zien van Batumi (Georgië) en Goris (Armenië). In totaal bevat dit deel 62 foto's.

We beginnen in Batumi, waar we net aangekomen zijn en waar we ongeveer 24 uur hadden voordat onze trein vertrok. Een beetje weinig tijd misschien, maar meer heb je ook niet nodig, geloof me. Batumi is vooral heet en vochtig, het is een zeer nat gebied. Batumi is gelegen in de autonome republiek Adzjarië (Adjara, აჭარა), wat ook niet een geheel probleemvrij verleden heeft. De laatste keer dat er een gewapend conflict dreigde was in 2004, maar toch is het Georgië gelukt om Adzjarië aan zich te binden - iets wat duidelijk niet gelukt is met Abchazië, wat iets noordelijker ligt. Georgië heeft voor die binding wel flinke concessies moeten maken, volgens mij blijft al het geld wat er verdiend wordt aan de handel met Turkije via de grensovergang bij Sarp/Sarpi in Adzjarië en verdient de Georgische overheid er zelf niets aan. En dat is te zien, want Batumi is booming. Het doet bijna pijn om te zien hoeveel kitsch er is neergezet. Ook is Batumi zeer toeristisch, er komen hier veel Georgiërs en Russen op vakantie.

Ik heb hier een aantal foto's van Batumi neergezet, de volledige set staat op Flickr: 25 foto's

1. De Giorgi Mazniashvili straat in Batumi, hier zat ons hostel. Op de achtergrond zie je al een heel fijn kotskitscherig hotel staan.

Afbeelding
Giorgi Mazniashvili street, Batumi by Timon91, on Flickr

2. Het begin van de boulevard die langs de kust loopt. Je kan om de zoveel honderd meter ergens fietsen huren om de lange boulevard af te fietsen, daarbuiten zou ik het sterk afraden om te fietsen (dat geldt voor heel Turkije, Georgië en Armenië overigens). Rechts is een toren te zien die ter ere van het unieke Georgische alfabet is gebouwd, weer een duidelijk gevalletje van geld teveel. Het Georgische alfabet is duidelijk onderdeel van de Georgische cultuur, ze zijn er trots op dat het een uniek alfabet is wat verder nergens anders wordt gebruikt. Voor toeristen is het minder handig, maar de straatnaambordjes zijn meestal zowel in het Georgische en het Latijnse alfabet geschreven. Het is in ieder geval een stuk lastiger dan het Cyrillische alfabet, gewoon door de vorm van de letters. Na de vakantie kende ik nog steeds maar een paar letters.

Afbeelding
Seaside boulevard, Batumi by Timon91, on Flickr

3. De Georgische en de Adzjarische vlag hangen nu gebroederlijk naast elkaar, dat is dus lang niet altijd zo geweest.

Afbeelding
Georgian and Adjarian flags, Batumi by Timon91, on Flickr

4. Het keienstrand met daarnaast nog een nieuw beeld. Ondanks dat het er niet heel aantrekkelijk uitziet kun je hier prima zwemmen. De Zwarte Zee heeft een prima watertemperatuur en het water is redelijk schoon.

Afbeelding
Beach, Batumi by Timon91, on Flickr

5. Uiteraard moest ook het Georgische bier geproefd worden. Het nationale biertje heet Natakhtari (ნატახტარი) en is prima te drinken. Ondanks dat Adzjarië officieel een islamitische autonome republiek is (wat weer de oorsprong is van de problemen met de rest van Georgië) is het hier totaal geen probleem om alcohol te vinden. Dat was in het oosten van Turkije nog wel anders.

Afbeelding
Natakhtari beer, Batumi by Timon91, on Flickr

6. Het Radisson Hotel (links) en een universiteitsgebouw (rechts), niet ver van zee. En ja, je ziet het goed, er zit een soort van reuzenrad aan de zijkant van het hotel...

Afbeelding
Radisson Hotel and university, Batumi by Timon91, on Flickr

7. 's Avonds hebben we heerlijk Georgisch gegeten in een restaurantje aan zee, met uitzicht op de haven. Vanuit Batumi kun je nog met de veerboot naar Oekraïne (Odessa en Kerch), tijdens het zwemmen overdag hebben we nog een veerboot van UKFerry of iets dergelijks de haven uit zien varen.

Afbeelding
Port of Batumi by Timon91, on Flickr

8. Het koelde maar niet af en de hostel was vrij krap, dus in slaap vallen was lastig. 's Nachts begon het te regenen, dus de volgende ochtend was het grijs. Helaas koelde het daarmee niet echt af, maar het was wel fijn om niet steeds in de volle zon te lopen. Hier de Armeense kerk van Batumi, recentelijk opnieuw in gebruik genomen.

Afbeelding
Armenian church, Batumi by Timon91, on Flickr

9. Het "hart" van de stad is het Piazza plein, althans dat proberen ze je te laten geloven. Let op de hilarische tekst op het bordje: "The symbol of Batumi, Piazza Square, is one of the most beautiful squares in whole Georgia". Juist ja, het plein is gloednieuw en is totaal sfeerloos.

Afbeelding
Piazza Square, Batumi by Timon91, on Flickr

10. Het pleintje zelf. Ik wil best geloven dat het hier met mooi weer best gezellig kan zijn, maar dan nog blijft het gewoon redelijk sfeerloos.

Afbeelding
Piazza Square, Batumi by Timon91, on Flickr

11. Gelukkig zijn er nog genoeg Odessa-achtige straatjes te vinden. Het grijze weer is helaas niet heel goed voor de foto's.

Afbeelding
Street in Batumi by Timon91, on Flickr

12. Oh ja, ken je Torre Agbar uit Barcelona? In Batumi hebben ze die ook, maar dan andersom...

Afbeelding
Public Service Hall, Batumi by Timon91, on Flickr

Het toppunt van kitsch is misschien nog wel het omgekeerde Witte Huis wat ook nog in Batumi is neergekwakt. Een eigen foto heb ik niet, maar ik wou hem jullie niet onthouden. Hier staat een foto.

13. We waren er niet rouwig om om het hete, vochtige en kitscherige Batumi te verlaten. In de zomer rijdt er elke dag een nachttrein (Firmenny Poezd - фирменный поезд) naar Yerevan, Armenië. Echter, het station van Batumi is niet groot genoeg voor de meeste passagierstreinen, dus vandaar dat alle treinen vanaf station Makhindjauri vertrekken wat een paar kilometer noordelijker ligt. Met een mashrutka ben je er zo. Hier het station Makhindjauri. Heel groot is het niet, maar het perron is lang genoeg voor de trein naar Armenië.

Afbeelding
Makhindjauri train station by Timon91, on Flickr

14. We waren iets te vroeg, dus we hebben nog even op het strand gezeten. Gewoon even het spoor oversteken en je zit al op het strand. In de verte zie je Batumi liggen. We waren trouwens niet met z'n tweeën hierheen gereisd, ook drie Polen uit de hostel gingen met deze trein mee. Samen hebben we op het strand gewacht. Sowieso zijn er relatief heel erg veel Poolse toeristen in Georgië, wat vooral komt door de goede relaties die de landen hebben. In 2010, na de dood van de Poolse president Kaczyński, was er zowel in Polen als in Georgië veel haat richting Rusland, waardoor het min of meer gekomen is. Dat is tenminste zoals de Polen die wij tegenkwamen het uitlegden. Ook heeft het natuurlijk wel invloed dat Wizzair sinds kort vanuit Polen op Georgië vliegt, al waren er ook genoeg Polen die niet met Wizz gekomen waren.

Afbeelding
Makhindjauri beach by Timon91, on Flickr

15. Ingezoomd op Batumi.

Afbeelding
View of Batumi from Makhindjauri beach by Timon91, on Flickr

16. Ongeveer drie kwartier voor vertrek werd de trein klaargezet. We moesten over het spoor heen om de trein heen lopen, dus we namen afscheid van de Polen die kaartjes hadden voor het voorste (platzkartny) rijtuig. Wij zaten in het twee na laatste rijtuig. Hier de trein aan het perron van Makhindjauri.

Afbeelding
Train Makhinjauri-Yerevan at Makhinjauri station by Timon91, on Flickr

17. Op dit moment waren we wel even zenuwachtig, aangezien we een e-ticket hadden geboekt voor de trein via de website van de Armeense spoorwegen. Dat "e-ticket" is echter alleen een grotendeels leeg A4-tje waar een ordernummer, je naam en je paspoortnummer op staan. Volgens de "Terms & Conditions" was dat echt voldoende en kon je dat gewoon aan de conducteur laten zien. Het boeken ervan was an sich ook al een expeditie, maar de creditcardbetaling in Armeense Drams ging goed. De provodnik moest wel een paar keer kijken en hij ging het even aan een collega vragen maar het was gewoon in orde :D Hier de gang van ons rijtuig, wij zaten overigens in één van de vier coupés die nog in het restauratierijtuig zitten. De stickers die je op het plafond ziet zitten zijn douanezegels, om te voorkomen dat smokkelaars allerlei waar in de trein gaan verstoppen.

Afbeelding
Train Makhinjauri-Yerevan interior by Timon91, on Flickr

18. Het coupeetje, een standaard CIS kupé.

Afbeelding
Train Makhinjauri-Yerevan interior by Timon91, on Flickr

19. Het zitgedeelte van de restauratie.

Afbeelding
Train Makhinjauri-Yerevan interior by Timon91, on Flickr

20. Rijtuig 13 dus. De tekst die je daar ziet is overigens geen Georgisch maar Armeens. Het Armeense alfabet is, net als het Georgische, uniek en wordt het nergens anders ter wereld gebruikt.

Afbeelding
Train Makhinjauri-Yerevan by Timon91, on Flickr

21. Firmenny poezd "Armenia".

Afbeelding
Train Makhinjauri-Yerevan by Timon91, on Flickr

22. Stipt op tijd verlaten we Makhindjauri. Er kon één raampje een klein beetje open aangezien de trein wel airco heeft. Het reisschema van de trein kun je trouwens hier vinden.

Afbeelding
Leaving Makhindjauri by Timon91, on Flickr

23. Een van de laatste keren dat we deze reis de Zwarte Zee zouden zien.

Afbeelding
Black Sea near Makhindjauri by Timon91, on Flickr

24. Veel begroeiing langs het spoor. Helaas maakt de grijze lucht de foto's er niet beter op :(

Afbeelding
In the train Makhindjauri-Yerevan by Timon91, on Flickr

25. Een riviermonding.

Afbeelding
River mouth in Georgia by Timon91, on Flickr

26. Hierna ging de airco aan en het raampje dicht, dus geen foto's meer vanuit de trein (de ramen waren vrij smerig). Jammer, want nadat de trein van de kust afbuigt richting Kutaisi en Tbilisi wordt het landschap heel mooi. We kregen er ook nog een tweede lok bij ter versterking voor het bergachtige stuk. Hier, in Khashuri, wordt deze weer afgekoppeld.

Afbeelding
Khashuri train station, Georgia by Timon91, on Flickr

27. Station Khashuri, nog steeds met veel bewolking.

Afbeelding
Khashuri train station, Georgia by Timon91, on Flickr

28. Georgische lok.

Afbeelding
Khashuri train station, Georgia by Timon91, on Flickr

29. 's Avonds maakt de trein nog een stop van ruim een half uur in Tbilisi. Hier heb ik nog even de Polen opgezocht die helemaal voorin zaten. Station Tbilisi bestaat op spoorniveau uit veel vervallen beton, maar het heeft wel hoge perrons.

Afbeelding
Tbilisi train station at night by Timon91, on Flickr

Niet lang na Tbilisi komen de Georgiërs al langs voor de grenscontrole, de paspoorten worden ingenomen en die krijg je een uurtje later weer gestempeld terug. In ons rijtuig zaten verder alleen Armenen. Onderweg had ik al kort gepraat met een Armeense dame van een jaar of 25-30 die redelijk Engels sprak, die wel een aantal dingen over Armenië uitlegde. Het is een erg trots volk die erg trots zijn op hun eigen land, ook al wonen er meer Armenen buiten Armenië dan in Armenië. De Armeense dame zei ook al: "we sometimes jokingly say that Armenia is just our office". Karen, een Armeen van 29 jaar die onze enige coupégenoot was gedurende de rit, noemde Yerevan ook al "stalitse mira" (hoofdstad van de wereld). Gedurende de grenscontrole werden we uitgenodigd door Karen voor een avondmaaltijd, ook al was het al middernacht geweest. Samen met Karen, Arsen (een Armeen van 44 van twee coupétjes verderop) en Arsik (de provodnik, 24 jaar oud) hebben we wat brood met tomaat, kaas, ei en komkommer gegeten. Gastvrij zijn ze zeer zeker en ze vonden het heel leuk dat we de moeite namen om naar Armenië te gaan. Het was heel gezellig en een prima manier om de tijd te doden! :)

30. Na de Armeense grenscontrole, om 1 uur 's nachts, konden we eindelijk gaan slapen. Helaas deed de airco het niet meer dus was het flink warm in de coupé. Wel waren we op tijd, dus iets voor Yerevan kwam Arsik ons uit bed schoppen. Het blijft grappig als de conducteur je gewoon met je voornaam aanspreekt :mrgreen: Hier het uitzicht over de vlakte waar Yerevan in ligt.

Afbeelding
View from the train just before Yerevan by Timon91, on Flickr

31. Station Yerevan, half 8 's ochtends. Op het station is verder niet zoveel, behalve vastlopende pinautomaten waar je met veel moeite weer je pinpas uit krijgt (oef...)

Afbeelding
Yerevan train station by Timon91, on Flickr

Vanaf hier gingen we door naar Goris, een stadje in het zuidoosten van Armenië (240 km, 5 uur rijden). Er gaan gedeelde taxi's en mashrutka's heen, maar vanaf waar wisten we niet en dat hadden we ook niet gevonden op internet. Uiteindelijk hebben we een taxichauffeur gevonden die ons na enig onderhandelen wel voor 20000 Dram (38 euro) naar Goris wou brengen. Het is niet de goedkoopste optie, maar wel makkelijk als je veel bagage hebt. Bovendien was het een aardige oude man met een toffe Lada, zodat je in ieder geval nog iets kon zien onderweg. Vanuit een mashrutka kun je nauwelijks naar buiten kijken, wat heel zonde zou zijn geweest achteraf gezien.

32. We scheurden op hoge snelheid Yerevan uit. Hoge snelheid betekent hier zo'n 90 km/h, maar dat is heel wat gezien de staat van de wegen. Iets na Yerevan moesten we tanken. Bijna iedereen rijdt op gas hier en je moet de auto uit als er getankt wordt. Tijdens het wachten viel mijn oog op een wolk in de verder wolkeloze en heiige lucht. Maar wacht eens, dat is helemaal geen wolk! Het bleek de Ararat te zijn, een voor de Armenen heilige berg van ruim 5000 meter hoog. Jammer voor hen ligt deze berg tegenwoordig alleen in Turkije.

Afbeelding
Mt. Ararat seen from the road by Timon91, on Flickr

33. Hier kon je hem iets beter zien.

Afbeelding
Mt. Ararat seen from the road by Timon91, on Flickr

34. Na bij Yeraskh in de verte nog een wegblokkade te hebben gezien (de grens met de Azerische exclave Nakhchivan - de grens met Azerbeidzjan is dicht) reden we richting het oosten, de bergen in. Aangezien dit ook de hoofdroute is richting Iran zagen we onderweg ook heel veel Iraanse vrachtwagens.

Afbeelding
On the road in Armenia by Timon91, on Flickr

35. Het uitzicht onderweg is spectaculair en Ljoeba, onze chauffeur, reed goed door. Af en toe vertelde hij nog iets over de omgeving. Ook haalden we nog een legerkonvooi met tanks in, die volgens Ljoeba op weg waren naar Nagorno-Karabach. Er mag dan wel een wapenstilstand gelden, officieel is het nog steeds geen vrede. Niet heel ver voor Sisian passeerden we de Vorotan bergpas, op ruim 2300 meter hoogte.

Afbeelding
Vorotan pass (2344 m), Armenia by Timon91, on Flickr

36. Om half 1 waren we al in Goris, waar we bij de Bed & Breakfast werden afgezet. Goris ligt helemaal in het zuidoosten van Armenië in de Syunik regio. Veel stelt het stadje zelf niet voor, maar het is een prima uitvalsbasis voor de regio.

Afbeelding
View over Goris by Timon91, on Flickr

37. Het centrumpje. Goris ligt overigens op ruim 1300 meter hoogte.

Afbeelding
Ankakhutyan street, Goris by Timon91, on Flickr

38. Ook zijn er nog genoeg mindere plekken in het stadje te vinden.

Afbeelding
Goris town center by Timon91, on Flickr

39. De rivier.

Afbeelding
Goris (Varanak) river by Timon91, on Flickr

40. Net iets buiten Goris ligt Oud Goris, een helling met veel grotten waar schijnbaar al sinds de 5e eeuw mensen wonen. Heel gaaf om heen te lopen, al is het wel veel klauteren. Veel van deze grotten worden tegenwoordig als koeienstal gebruikt.

Afbeelding
Old Goris by Timon91, on Flickr

41. Het uitzicht mag er ook wezen.

Afbeelding
View over Goris by Timon91, on Flickr

42.

Afbeelding
View over Goris by Timon91, on Flickr

43. Een paar van zulke grotten.

Afbeelding
Old Goris by Timon91, on Flickr

44.

Afbeelding
Old Goris by Timon91, on Flickr

45. Een roestige oude brug over de rivier. Het brugdek had een extreem gevoelige resonantiefrequentie dus zelfs met twee personen moet je al oppassen dat de brug niet gaat resoneren.

Afbeelding
Old bridge in Goris by Timon91, on Flickr

46. De straat van de B&B. De B&B was fantastisch overigens! Aardige mensen, mooie kamers, lekker ontbijt en niet duur :)

Afbeelding
Syunik street, Goris by Timon91, on Flickr

47. Bij een van de weinige restaurantjes van Goris. Toen we ons eten hadden besteld zagen we 10 minuten later een aantal grote spiesen richting dit gebouwtje gaan. Niet lang daarna kwam er rook uit de schoorsteen en konden we ons eten al ruiken :lol:

Afbeelding
Restaurant in Goris by Timon91, on Flickr

48. Avond in Goris, de koeien moeten ook weer terug.

Afbeelding
Mashtots street, Goris by Timon91, on Flickr

49. Via de B&B hadden we een chauffeur geregeld die ons de dag erna in Nagorno-Karabach zou gaan rondrijden. Vanaf Goris is het niet ver meer naar de grens. Eerst moest er uiteraard weer getankt worden, dus weer buiten wachten.

Afbeelding
On the road to Nagorno-Karabach by Timon91, on Flickr

50. Uitzicht onderweg.

Afbeelding
On the road to Nagorno-Karabach by Timon91, on Flickr

51. Als ik het goed heb ligt in het dal hier beneden de officiële grens met Azerbeidzjan. Nagorno-Karabach begint ruim 10 km verderop. Het stuk Azerbeidzjan ertussen wordt bezet door Armenië.

Afbeelding
On the road to Nagorno-Karabach by Timon91, on Flickr

52. De weg, met opvallend weinig verkeer. Deze weg is de enige toegangsweg naar Nagorno-Karabach, dus alle goederen en mensen die naar het gebied gaan moeten via deze weg.

Afbeelding
On the road to Nagorno-Karabach by Timon91, on Flickr

53. Een mooie kerk in Shushi, niet ver voor Stepanakert.

Afbeelding
Shushi, Nagorno-Karabach by Timon91, on Flickr

54. De andere kant op gekeken.

Afbeelding
Shushi, Nagorno-Karabach by Timon91, on Flickr

55. Heel groot is Shushi niet, het heeft maar een paar duizend inwoners.

Afbeelding
Shushi, Nagorno-Karabach by Timon91, on Flickr

56. Nogmaals Shushi.

Afbeelding
Shushi, Nagorno-Karabach by Timon91, on Flickr

57. Een gloednieuw monument - een tank. Dit monument is zelfs volledig rolstoeltoegankelijk.

Afbeelding
Tank monument near Shushi, Nagorno-Karabach by Timon91, on Flickr

58. Grote parkeerplaats met enkel onze auto er op. Verder waren er nog een paar koeien.

Afbeelding
Parking in Nagorno-Karabach by Timon91, on Flickr

59. Uitzicht over Stepanakert.

Afbeelding
View over Stepanakert, Nagorno-Karabach by Timon91, on Flickr

60. Stepanakert.

Afbeelding
Stepanakert, Nagorno-Karabach by Timon91, on Flickr

61. En nogmaals Stepanakert. Veel is hier niet te zien, behalve flats en vage overheidsgebouwen.

Afbeelding
Stepanakert, Nagorno-Karabach by Timon91, on Flickr

62. Vanaf Stepanakert is het nog een klein uurtje rijden naar het klooster van Gandzasar, nabij Vank. Vanaf hier heb je wederom prachtige uitzichten.

Afbeelding
View from Gandzasar by Timon91, on Flickr

Hier eindigt deel 4, zoals je gemerkt heb heb ik nog niks uitgelegd over Nagorno-Karabach zelf en over de praktische zaken wat betreft het bezoek aan dit gebied: dit volgt in het volgende deel. De reden dat ik de reportage hier afbreek is simpelweg dat dit deel anders veels te lang gaat worden. Daarnaast is het ook wel toepasselijk omdat we nu op het verste punt van de reis gekomen zijn. Om in Gandzasar te komen hebben we 4579 km over het spoor afgelegd en nog zo'n 1500 km over de weg, je bent dus wel een stukje van huis!

Als er nu al dingen zijn die jullie willen weten over het bezoek aan Nagorno-Karabach, laat het even weten (hier of via een pb), dan kan ik dat allemaal verwerken in de volgende reportage ;)

Dit was het weer, als vanouds weer aardig wat leeswerk, hopelijk vonden jullie het wat! Reacties zijn altijd welkom :)
Mijn Flickr account.

Gebruikersavatar
isadora
Berichten: 2064
Lid geworden op: Zo 13 Nov 2011, 14:14

Re: Over land naar de Kaukasus (4): het verste punt - Vank!

Berichtdoor isadora » Di 06 Aug 2013, 13:04

Op voorhand ga ik je heel hartelijk danken voor het beste verslag, in al zijn vier delen, dat ik tot dusver op dit forum gelezen heb. :pos:
Nogmaals grote complimenten, zeker ook voor het tekstuele gedeelte, en nu ga ik snel beginnen aan deel vier.

Zal afkicken worden. :)

Gebruikersavatar
Etienne
Berichten: 4063
Lid geworden op: Vr 26 Dec 2008, 14:01
Locatie: Pijnacker
Contact:

Re: Over land naar de Kaukasus (4): het verste punt - Vank!

Berichtdoor Etienne » Di 06 Aug 2013, 13:08

Ook nu weer de complimenten voor de foto's en de uitleg :)
3e jaars student Geodesie / Geo-Informatie

Mijn website: http://busseninnederland.weebly.com.

Milco
Berichten: 3576
Lid geworden op: Ma 13 Jul 2009, 23:07
Locatie: Almere
Contact:

Re: Over land naar de Kaukasus (4): het verste punt - Vank!

Berichtdoor Milco » Di 06 Aug 2013, 13:20

Leuke reportage met mooie verhalen, net als de vorige reportages! :pos:

En ik had nog nooit van Azerbeidzjan gehoord, pas sinds ik dit jaar het Songfestival ben gaan kijken... :@
Opleiding Planner Wegtransport behaald.
Oud-stagiair bij Connexxion Tours.
Administratief medewerker USG People.
Website: http://ov-almere.weebly.com/ --> update: 07-12-2016
Youtube: http://www.youtube.com/ovinalmere1 --> update: 26-11-2016

Ronaldussen
Berichten: 3116
Lid geworden op: Wo 12 Mar 2008, 22:21
Locatie: Doesburg

Re: Over land naar de Kaukasus (4): het verste punt - Vank!

Berichtdoor Ronaldussen » Di 06 Aug 2013, 15:23

Bedankt weer voor de mooie foto's en de verhalen.

Ik had al eens een reportage van een reisprogramma gezien over Azerbeidzjan, en toen had ik al zoiets dat ik er heen wilde.
Met deze reportage heb ik dat idee nu helemaal!
*Doorfietsen maar*

Gebruikersavatar
Z2N
Berichten: 3733
Lid geworden op: Za 10 Mar 2012, 23:51
Locatie: Apn

Re: Over land naar de Kaukasus (4): het verste punt - Vank!

Berichtdoor Z2N » Wo 07 Aug 2013, 00:38

Wat een prachtige reis dit! Mooi! :D
Le personnel d'accompagnement des CFF vous souhaitent un agréable voyage!

Flickr!

2016 (9-7): trein: 34137,1 km; bus: 1008,1 km; boot: 249,5 km, metro: 30,3 km; tram: 16,8 km; - 2015: 31646,7 km - 2014: 16486 km

Gebruikersavatar
tsov
Berichten: 3605
Lid geworden op: Wo 12 Mar 2008, 22:07
Locatie: Amsterdam
Contact:

Re: Over land naar de Kaukasus (4): het verste punt - Vank!

Berichtdoor tsov » Wo 07 Aug 2013, 15:20

Gaaf hoor! Ik ben vijf jaar geleden in Georgië en Armenië geweest, zie veel bekends. Sowieso de sfeer en de natuur, maar ik ben ook in Batumi geweest. Toen was het nog een stuk minder kitscherig! Wel zag je al dat het een stuk welvarender was dan de rest van het land. Ik heb daar ook nog in de Zwarte Zee gezwommen. Ook het station van Yerevan herken ik nog, leuk :) Die alfabetten zijn ook een feest der herkenning!
Nagorno-Karabach heb ik al veel (meest goede) verhalen over gehoord, het is natuurlijk een maffe, gewelddadige geschiedenis, maar blijkt toch best stabiel en veilig te zijn.
Mijn foto's
This user loves deadlines. He loves the whooshing sound they make as they go by.

Timon91
Berichten: 461
Lid geworden op: Ma 29 Jun 2009, 14:24
Locatie: Enschede

Re: Over land naar de Kaukasus (4): het verste punt - Vank!

Berichtdoor Timon91 » Wo 07 Aug 2013, 21:26

Iedereen bedankt voor positieve reacties! *O* Als je nog ergens verbeterpunten ziet moet je het niet laten om te zeggen trouwens, daar leer ik alleen maar van :wink:

isadora schreef:Op voorhand ga ik je heel hartelijk danken voor het beste verslag, in al zijn vier delen, dat ik tot dusver op dit forum gelezen heb. :pos:
Nogmaals grote complimenten, zeker ook voor het tekstuele gedeelte, en nu ga ik snel beginnen aan deel vier.

Zal afkicken worden. :)


Super bedankt, je krijgt niet vaak zulke mooie complimenten 8-) :D

Milco schreef:En ik had nog nooit van Azerbeidzjan gehoord, pas sinds ik dit jaar het Songfestival ben gaan kijken... :@


Hehe, de meeste mensen kennen het inderdaad alleen van het Songfestival en van voetbal (Azerbeidzjan zit ook bij de UEFA).

Ronaldussen schreef:Ik had al eens een reportage van een reisprogramma gezien over Azerbeidzjan, en toen had ik al zoiets dat ik er heen wilde.
Met deze reportage heb ik dat idee nu helemaal!


Azerbeidzjan zelf ben ik dus niet geweest, al ben ik er volgens de internationale definitie wel geweest. Sterker nog, met dit paspoort kom ik Azerbeidzjan zelfs helemaal niet meer in! Het land is wel heel divers, hoorde ik van twee Belgen onderweg die er wel geweest zijn. Ze schijnen er mee te pronken dat 9 van de 11 klimaatsoorten in het land voorkomen.

tsov schreef:Gaaf hoor! (....) der herkenning!


Leuk! Ja, Batumi is heel snel gegaan en het lijkt erop dat er voorlopig nog geen einde aan komt :roll:

tsov schreef:Nagorno-Karabach heb ik al veel (meest goede) verhalen over gehoord, het is natuurlijk een maffe, gewelddadige geschiedenis, maar blijkt toch best stabiel en veilig te zijn.


Dat is ook de reden dat we daarheen gegaan zijn. Abchazië of Zuid-Ossetië zijn al een stuk lastiger, minder veilig en risicovoller. Abchazië schijnt landschappelijk gezien heel mooi te zijn, dus daar zou ik zeker nog wel een keer heen willen!
Mijn Flickr account.

Gebruikersavatar
Srananbloke
Berichten: 418
Lid geworden op: Di 28 Sep 2010, 21:35

Re: Over land naar de Kaukasus (4): het verste punt - Vank!

Berichtdoor Srananbloke » Do 08 Aug 2013, 10:43

Mijn complimenten voor dit geweldige verslag en de voorgaande verslagen! Ik heb ze alle 4 op mijn gemak doorgenomen, en kan niks anders zeggen dan respect! Een erg uitdagende en fascinerende trip door een stuk wereld die redelijk onbekend is voor mij (en waarschijnlijk ook voor vele anderen).

De staat van Batumi heeft me redelijk verrast, ik kende het alleen van een voetbalclub die in het verleden weleens tegen een Nederlandse club heeft gespeeld (welke club weet ik niet meer). Maar inderdaad veel kitsch...er schijnen meer steden te zijn in die regionen die uitblinken in kitsch.

Ik zie mezelf niet zo snel door Oost-Europa of het Zwarte Zee gebied reizen, dat maakt jouw verslag zo mooi. Kan ik me er toch nog iets bij voorstellen. Dank je wel :D
Last wish: I wish I had two more wishes.
Joetoep <> Sauntklaut
Elke werkdag Arnhem - Driebergen-Zeist v.v.


Terug naar “OV in Beeld”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten