Pagina 1 van 1

Vertraging

Geplaatst: ma 02 mar 2020, 17:44
door Mikos
Vertraging
Het Nederlandse spoor wordt druk bereden, de dienstregeling zit als een Zwitsers uurwerk in elkaar. Als alles gaat zoals het hoort te gaan, hebben we een van de meest efficiënte spoornetwerken van de wereld. Het probleem is het moment waarop het allemaal niet gaat zoals het hoort te gaan.

Domino
Met een Intercity ben ik onderweg tussen Almere en Amsterdam Zuid, onze eindbestemming is Den Haag Centraal. Alles verloopt soepel; we rijden keurig op tijd. Maar wanneer we Weesp zijn gepasseerd gaat ineens de snelheid eruit. Verderop blijkt een Intercity een persoon te hebben aangereden bij Diemen. Daarop laat de machinist van die trein een alarmoproep uitgaan; in een grote straal rondom die trein worden alle treinen op de hoogte gebracht dat er iets gaande is, waarna al die treinen direct snelheid moeten matigen tot maximaal 40 kilometer per uur. Aangezien de sporen vertakken net voorbij Weesp en wij niet langs het station van Diemen komen, kunnen wij onze weg vervolgen. De Intercity naar Amsterdam Centraal die we net voorbij de splitsing tegenkomen niet, die staat er voor een rood sein en zal terug moeten keren richting Hilversum.

Omdat wij met een aangepaste snelheid verder rollen, komen we iets achter op schema te liggen. We rijden ter hoogte van Diemen Zuid weer met normale snelheid verder wanneer blijkt dat het gevaar niet op ons traject is en we dus onze rit voort kunnen zetten. We komen terecht in de tweede moeilijkheid die vanmiddag op ons programma staat; er is een defect aan het spoor ontdekt tussen Amsterdam Zuid en Schiphol, waardoor een groot aantal treinen niet rijdt tussen die twee stations. Wij mogen wel verder. Maar het is avondspits en dus worden er vele honderden reizigers gedropt op het station van Amsterdam Zuid om met een andere trein richting Schiphol te reizen. Zoals met onze trein. En dus staat het perron op Amsterdam Zuid goed vol. Ik heb de reizigers in mijn trein al op de hoogte gebracht om alvast zoveel mogelijk ruimte te maken voor de mensen die op Zuid in gaan stappen. Het duurt even voordat iedereen is ingestapt en we waren al wat aan de late kant. We vertrekken vijf minuten later dan gepland.

Op Schiphol komen er twee spoorlijnen samen; die uit Amsterdam Zuid en die vanuit Amsterdam Centraal. Ook de verschillende treinsoorten voegen hier samen. Zo is het de bedoeling dat onze Intercity 3 minuten voor de Sprinter uit Amsterdam Centraal naar Den Haag Centraal vertrekt. Maar we komen vijf minuten na vertrektijd op Schiphol aan en dus is de Sprinter al vertrokken. Wanneer het uitstappen voorbij is en de nieuwe mensen zijn ingestapt, is de Sprinter zelfs Hoofddorp al voorbij. En dus zitten we vanaf Nieuw-Vennep achter de Sprinter vast. En die kunnen we pas bij Leiden voorbij en zo zal geschieden. Onze vertraging loopt op tot tien minuten. Ook in Leiden is het druk, omdat we nu later dan normaal aankomen staan ook de reizigers voor de volgende trein al op het perron die met ons mee willen en zo iets eerder in Den Haag aan kunnen komen. We vertrekken ook 10 minuten te laat. Net voorbij Den Haag Mariahoeve komen we nog even vast te zitten achter een andere Sprinter waar we voorlangs hadden moeten vertrekken vanuit Leiden als we op tijd waren geweest. De totale schade bij aankomst in Den Haag Centraal is 14 minuten. En als treinpersoneel hebben we er geen enkele invloed op. Dat alles door een samenloop van omstandigheden.

Spoorlopers
Op een zaterdagmiddag sta ik klaar voor vertrek met een Intercity richting Roosendaal in Deventer. Het is vertrektijd, de collega op het achterste stel geeft zijn treindeel klaar voor vertrek en ik start de vertrekprocedure. De trein komt vervolgens in beweging en na 5 meter staan we weer stil. Mijn portofoon gaat af:
“Ik krijg een oproep van de treindienstleider,” meldt onze machiniste. Dan wachten we even af. Het duurt twee minuten en dan vertrekken we alsnog.
“HC, ik heb een melding van spoorlopers gekregen, dus als we straks langzaam rijden weet je alvast waarom.”
Ik vraag of ze wil dat ik met haar meekijk; twee paar ogen zien vaak meer dan een. Dat wil ze graag. En zo wandel ik door de trein naar voren.

Ter hoogte van Snipperling aansluiting, waar de spoorlijnen uit Zutphen en uit Almelo samenkomen, spot de machiniste al snel een geel vestje, die zie ik zo snel niet. Ze wijst hem aan en ook dan zie ik de agent in geel lopen. Er werd gesproken over iemand die in de greppel zou lopen, die houd ik daarna sterk in de gaten. En zo rollen we langzaam langs het stuk spoor dat is aangemerkt als ‘verdacht’. Maar we zien niks of niemand, buiten de agenten. Ter hoogte van het viaduct onder de A1 door versnellen we weer en belt de machiniste met de treindienstleider om door te geven dat we niks hebben aangetroffen buiten de agenten.

Nog geen twee minuten nadat ze heeft opgehangen, wordt de machiniste alweer gebeld door de treindienstleider; er is een nieuwe melding van een verdacht persoon die langs het spoor is gesignaleerd. Nu ter hoogte van Eefde, net voor Zutphen.
“Het zou gaan om iemand met een snor,” meldt de treindienstleider.
“Blijf dan nog maar even hangen,” zegt de machiniste tegen mij met een veelzeggende blik. Op volle snelheid rijden we richting Eefde, maar ruim voor het stuk spoor waar de verdachte persoon zich op zou houden, remt ze al af.
“Ze hebben pootjes, hè,” verwijst ze naar de kilometrering die we hebben op gekregen. Een persoon staat meestal niet stil en kan in onze richting komen lopen, maar ook van ons af. En dus is het beter om een melding wat ruimer in te schatten.

Wanneer we bij de overweg komen waar de verdachte persoon gesignaleerd is, zie ik iemand van de overweg wegsjokken. Deze keer heb ik de situatie eerder in de gaten dan de machiniste; zij ziet de verdachte persoon niet. Die verdwijnt net achter wat bosjes. Dus de machiniste brengt de trein bijna helemaal tot stilstand ter hoogte van de overweg, zodat ik alle tijd heb om de persoon terug te vinden en in me op te nemen. Het is een jongen van rond de 20, met een zwarte jas aan met capuchon over zijn hoofd en een grijze broek. Hij heeft alleen geen snor. Hij heeft zijn handen in zijn zakken en staat er nogal verloren bij. Hij is ook maar een meter of tien van de overweg weg gesjokt toen hij in de gaten kreeg dat we wel erg langzaam reden.
De machiniste trekt weer op en belt meteen de treindienstleider om het signalement van de jongen door te geven. Ondertussen komen we voor een rood sein te staan; we zijn inmiddels ruim 10 minuten te laat doordat we over een aantal kilometers langzamer hebben gereden en daardoor is de trein uit Arnhem al binnengekomen op het spoor waar wij ook binnen moeten komen. We zien de trein vertrekken, maar ook weer tot stilstand komen langs het perron. Net na vertrek hebben ook zij van de treindienstleider het signalement doorgekregen en de precieze locatie van de jongen. Het duurt even en dan gaat hij alsnog rijden. We zwaaien naar de machinist en conducteur in de voorste cabine van die trein; ook zij gaan samen kijken. In de tussentijd is de politie aangestuurd om ter plaatse te gaan en uit te zoeken wat zijn intenties precies zijn.

En zo komen we 14 minuten te laat aan in Zutphen. De overstap op de trein naar Apeldoorn is om zeep geholpen, de treinen naar Winterswijk en Oldenzaal staan nog wel langs het perron. Dan begint onze inhaalrace; flink doorsleutelen en doorrijden om wat van de vertraging af te snoepen. Dat gaat ons heel aardig af; bij Nijmegen Lent komen we even vast te zitten achter een Sprinter die we in Nijmegen voorbij mogen en in Den Bosch zijn we nog maar 3 minuten te laat bij vertrek en in Breda kunnen we weer op tijd weg. Alleen wordt daar een goederentrein voor ons uitgestuurd en vertrekken we weer 4 minuten te laat. Door werkzaamheden rijdt de trein na Roosendaal door naar Vlissingen, dus de overstap in Roosendaal hoeft niet gemaakt te worden. Snel de trein splitsen; het achterste treinstel blijft achter en dan kan de trein weer door. En heb ik even pauze. Zo zie je maar wat voor vertraging mensen langs het spoor kunnen opleveren. Maar misschien beter deze vertraging dan dat er een aanrijding plaatsvindt; daar hebben veel meer mensen last van.

Afbeelding

Nasleep
Op een maandagmiddag ben ik onderweg met een VIRM-VI vanuit Arnhem richting Utrecht. De trein is redelijk gevuld en ik begin mijn controleronde zodra we Arnhem uit rijden. Vriendelijke reizigers, niks aan de hand. Maar wanneer ik net de tweede coupé uit wil lopen, roept de machinist me op via de portofoon.
“HC, wil je naar voren komen?” Ik merk dat we langzaam rijden, dat doet een machinist nooit zomaar. Dus ik bevestig dat ik naar voren kom. Dan reageert ook een passagierende machinist via de portofoon. Voor vertrek heeft hij zich bij me gemeld en laten weten de portofoon aan te hebben staan voor het geval er iets mocht gebeuren onderweg. Hij herinnert me eraan dat hij aanwezig is, helemaal top.

Wanneer ik in de voorste cabine kom rollen we nog steeds langzaam verder. Ik hoor en zie dat er een alarmmelding binnenkomt via de GSM-R, het spoortelefoonnetwerk.
“Iets met een aanrijding en Ede-Wageningen, maar ik weet niet aan welke kant,” zegt de machinist. Het is een Arnhemmer met wie ik al veel vaker op pad ben geweest en met wie ik goed kan.
Het is even afwachten hoe of wat, want de machinist van de aanrijdingstrein is slecht verstaanbaar. En dus rollen we op zicht verder; zolang er geen blokkades of gevaarlijke situaties voor ons opdoemen mogen we langzaam onze weg vervolgen.
We rijden onder het viaduct van de A12 door, wanneer de alarmoproep verdwijnt. Direct erna belt de treindienstleider mijn machinist, de aanrijding heeft plaatsgevonden tussen onze locatie en het perron van Ede-Wageningen in, dus we moeten de trein stilzetten. De machinist krijgt de opdracht de trein om te bouwen en dan kunnen we terug naar Arnhem. Hij bouwt de trein af en ik roep om voor de reizigers dat we niet verder kunnen. In de verte zien we de aanrijdingstrein staan, eromheen loopt iemand met een zaklamp.

De machinist loopt onderlangs naar de andere kant van de trein, ik loop bovenlangs. Iedereen heeft me gezien, er worden geen vragen gesteld. De reizigers weten dat we in een situatie als deze nu eenmaal niks kunnen. Aan de andere kant van de trein aangekomen vraagt de treindienstleider waar we precies staan. Het bordje met de kilometrage is vanuit de cabine precies niet af te lezen, dus klim ik naar buiten om via de portofoon aan de machinist te laten weten dat we bij kilometer 77,6 staan. Vervolgens krijgen we van de treindienstleider te horen dat de Algemeen Leider van ProRail de situatie bevroren heeft en eerst toestemming moet geven voor wij terug kunnen naar Arnhem. En dat laat op zich wachten. Ook dit roep ik om naar de reizigers, in zo’n situatie kun je maar beter eerlijk zijn en vertellen hoe het zit. Dan komt ook de passagierende machinist naar ons toe. We leggen hem uit hoe de situatie er voor staat. En dan gaat de hele machine achter de schermen werken.

Eerst krijgen we te horen dat we terug gaan naar Arnhem, daar de reizigers uit moeten laten stappen en dan leeg terug naar de aanrijdingstrein om als evacuatietrein te dienen. Vervolgens verandert het plan en moeten we naar Wolfheze om de reizigers uit te laten stappen en vervolgens als evacuatietrein te dienen. We opperen nog dat we dan misschien beter nu al als evacuatietrein kunnen rijden naar de aanrijdingstrein, maar dat idee wordt afgeslagen; wij rijden met een dubbeldekker van zes bakken, de aanrijdingstrein bestaat uit tien bakken en men vreest dat het dan niet gaat passen. We krijgen opdracht naar Wolfheze te rijden, daar kunnen onze reizigers dan overstappen op de sprinter die terug naar Arnhem rijdt. Dat roep ik vervolgens om naar onze reizigers, zodat ze weten waar ze aan toe zijn. En zo vertrekken we. Linkerspoor en omdat de rijrichting niet gewijzigd kan worden onderweg, moeten we de drie overwegen die we tegenkomen ‘aanrijden’. Met de voorkant van de trein net voor de overweg stoppen, waardoor die geactiveerd wordt en sluit. De snelheid is ook niet hoger dan 40 omdat we op de vrije baan keren en zo rollen we naar Wolfheze.

“Moet je opletten, komt er een van links,” zegt de machinist wanneer we bij een overweg langzaam tot stilstand komen.
En inderdaad, een fietser komt op zijn gemakje aanfietsen. De overweg gaat nog niet dicht omdat we nog niet dichtbij genoeg zijn. De fietser steekt over en steekt zijn hand op, alsof we hem voorrang geven. We moeten er alle drie hardop om lachen. Daarna sluit de overweg en rijden we verder.

Doordat het nogal wat tijd kost, vrees ik een beetje voor de aansluiting op de Sprinter in Wolfheze. Dus bel ik met de treindienstleider om te vragen die trein nog even tegen te houden. Ik heb alleen de verkeerde treindienstleider aan de telefoon, dus hij belt voor mijn zijn collega. Wanneer hij terugbelt, zegt hij dat de Sprinter niet wordt tegengehouden, omdat wij naar Arnhem zouden doorrijden.
“Jullie komen binnen op spoor 8, combineren met het stelletje dat daar staat en dan gaan jullie met 10 bakken terug als evacuatietrein,” zo wordt me te kennen gegeven. Vooruit, de zoveelste wijziging van het plan.

Wanneer we in Arnhem aankomen, anderhalf uur na vertrek uit Arnhem, en ik de reizigers op de hoogte heb gebracht van hun alternatieven om toch in het westen te kunnen komen, loopt de trein leeg. Het andere stel wordt gecombineerd en de machinist en ik lopen terug naar de andere kant. Wanneer we dan klaar zijn voor vertrek naar de aanrijdingstrein, komt er ineens het bericht dat het allemaal niet doorgaat; onze trein zal worden afgerangeerd.

Achteraf spreken we met de teammanager die wachtdienst heeft en het personeel op de aanrijdingstrein heeft opgevangen. Omdat het lichaam van het slachtoffer onder de trein vast is komen te zitten, werd er heel erg getwijfeld van welke kant er een evacuatietrein moest komen. Of die er überhaupt wel kon komen. En zo werden wij het uiteindelijk niet. Een nogal chaotische situatie, waarbij we afhankelijk waren van de beslissingen die worden genomen door een ander. Jammer genoeg konden we deze keer niet veel voor de reizigers in onze eigen trein betekenen behalve ze te informeren over wat ons werd verteld, maar ook niet voor de reizigers in de aanrijdingstrein.

Defecte trein
Het is de laatste rit van de dag wanneer ik met een collega een Intercity tussen Lelystad en Zwolle aan het controleren ben. De reizigers zijn goedgemutst, de rit verloopt soepel. Tot we bij de Drontermeertunnel aankomen en de machinist meldt dat er problemen met het treinstel zijn, dus we gaan even bij hem kijken.
“Hij geeft geen tractie meer,” meldt de Zwolse machinist.
Gelukkig hebben we nog aardig tempo, dus met een beetje geluk halen we Zwolle wel. We overleggen even wat de mogelijkheden zijn en wat we voor elkaar kunnen betekenen.
De Hanzelijn waar we op rijden staat bekend om de vele hoogteverschillen die er onderweg zijn, ondanks dat de lijn grotendeels door de polder loopt. Er zijn nogal wat kunstwerken onderweg die gepasseerd moeten worden; viaducten om de doorgaande wegen over te steken en uiteraard de Drontermeertunnel onder het Drontermeer door. Als je naar beneden rijdt, rol je wel verder, maar die bult moet je ook op. En de vraag is natuurlijk hoe lang dat goed blijft gaan. We zien de snelheid wel afnemen, maar met de hulpmiddelen die machinisten tegenwoordig hebben kunnen we ook zien dat we nog 22 kilometer moeten.
“Toch maar even bellen,” zegt de machinist wanneer hij zijn telefoon pakt om de technische helpdesk te bellen.
De helpdesk laat hem wat handelingen uitvoeren, maar die blijken geen resultaat te hebben. We rollen nog steeds en dus gaat de machinist maar met de treindienstleider overleggen.
“Mocht je toch stil komen te staan, bel dan even terug. Ga ik in de tussentijd mijn collega’s inlichten,” is haar reactie.
We hebben Kampen Zuid inmiddels achter ons liggen en het tempo is nog altijd rond de 60 kilometer per uur.
“Het zal er om spannen,” aldus de machinist.
De grootste uitdaging ligt namelijk nog voor ons; de nieuwe IJsselbrug bij Zwolle. En die is aardig hoog. De machinist wordt door een andere treindienstleider gebeld om te horen hoe het er voor staat.
“Het zal er om spannen, ik hoop de brug over te komen, dan rollen we Zwolle wel binnen.”
De rode brug doemt in de verte op, rechts van ons zien we een overweg sluiten voor de Intercity uit Amersfoort die nog door gaat als laatste trein van de dag naar Groningen. Wij hebben groen sein om Zwolle al binnen te mogen komen, die trein moet op ons wachten.
“Als je denkt dat je het niet gaat halen heb ik liever dat je de trein stil zet,” zegt de treindienstleider, “maar ik laat het aan jou.”
De snelheid neemt nog steeds af, we rijden nog 50 wanneer we het laatste sein voor de brug in zicht krijgen.
“Ik gok het erop,” zegt de machinist. En zo passeren we het groene sein.

Ken je de IJsselbrug in Zwolle? Voorheen lag er een oude, groene brug waarvan een deel geopend kon worden om de scheepvaart er onderdoor te laten varen. Met de nieuwe brug is dat voorbij; normaal scheepvaartverkeer kan nu zonder problemen onder de nieuwe brug door varen. Voor het scheepvaartverkeer ideaal. Voor een trein die geen gang meer kan maken een ramp; de brug is hoger dan je denkt. En zo komen we tot stilstand net op de brug. De machinist moet de remmen gebruiken om niet terug te rollen.
“Nou, tot zover ons plan!”
We hadden de stille hoop de brug wel over te komen, maar dat is niet gelukt. Het alternatief, tot stilstand komen, kwam ook iets te vroeg; hadden we honderd meter verder stil gestaan, dan had de Intercity uit Amersfoort ons het laatste stukje over de brug kunnen duwen, maar we staan nu in het wissel stil en komen niet meer vooruit.
Er is nog een laatste alternatief waarbij we niemand in de weg staan:
“We laten hem dan wel terugrollen,” overlegt de machinist met de treindienstleider.

Het duurt even om dat te kunnen doen, maar uiteindelijk staan we weer voor het laatste sein voor de brug. De Intercity uit Amersfoort kan de brug over en dan begint het wachten; er wordt voor ons een sleeptrein geregeld om ons het laatste stukje naar Zwolle te brengen.
Mijn collega en ik houden in de tussentijd de reizigers op de hoogte en inventariseren hoeveel reizigers er nog met die laatste trein naar Groningen mee moeten. Dat blijken er nog dertien te zijn, inclusief onze machinist. In overleg wordt er besloten de trein naar Groningen te laten wachten.

Er is een kwartier verstreken sinds we tot stilstand zijn gekomen op de brug en weer terug zijn gerold tot voor de brug, maar in de verte komen er drie gele lampen aan gereden: de sleeptrein is al onderweg. Een andere Zwolse machinist komt ons redden. Via de telefoon spreken de machinisten een en ander af, er wordt gecombineerd, een remproef genomen en met de nodige moeite sleept het andere treinstel ons de brug over. We rollen het station van Zwolle binnen, 38 minuten later dan gepland. Aan de overzijde van het perron staat de trein naar Groningen te wachten, de reizigers stappen over en onze machinist ook. Met de machinist die ons is komen redden bespreek ik een en ander na op weg naar ons personeelsverblijf.

Hoe een rustige rit toch nog spannend kan eindigen...

Conducteur Mike

Re: Vertraging

Geplaatst: ma 02 mar 2020, 18:00
door Aking
Mikos schreef:Zo zie je maar wat voor vertraging mensen langs het spoor kunnen opleveren

Komt dat nou door die mensen langs het spoor, of de massale hysterie die daaromtrent tegenwoordig bestaat? :X

Vroeger had je nog volkstuintjes tussen de sporen bij Lunetten aansluiting, en ik kan me niet herinneren dat elke trein toen dik in de vertraging reed. :')

Re: Vertraging

Geplaatst: ma 02 mar 2020, 18:40
door Lincoln
Ik heb zeer geboeid zitten lezen. Ik was even bang dat je in de drontermeertunnel tot stilstand zou komen maar dat bleek niet zo te zijn. Gelukkig maar!

Re: Vertraging

Geplaatst: ma 02 mar 2020, 19:08
door Daniel
Mooi geschreven weer, leest lekker weg :pos:

Re: Vertraging

Geplaatst: ma 02 mar 2020, 19:20
door Milco
Mooie verhalen weer, leest lekker weg! :)

Netjes dat je in je eerste verhaal bij Amsterdam Zuid je reizigers voor aankomst daar al informeert dat het drukker gaat worden in de trein!

Re: Vertraging

Geplaatst: ma 02 mar 2020, 19:41
door Meltrain
Mooi geschreven weer. :pos:
Vertraging is nooit leuk, maar als de reizigers van informatie worden voorzien, zijn ze meestal meer bereid om het te accepteren dan wanneer ze niks horen.

Re: Vertraging

Geplaatst: ma 02 mar 2020, 19:50
door PHS
Goed geschreven :pos:
Illustreert mooi het belang van het goed informeren van reizigers. Jij doet dat zo te lezen prima (mits het waar is natuurlijk (A) ), maar helaas geldt dat niet voor alle machinisten en conducteurs van de NS. Wat dat betreft valt er nog best iets te winnen aan mentaliteit onder het personeel.

Re: Vertraging

Geplaatst: ma 02 mar 2020, 20:26
door Etienne
Goed om te lezen hoe het een en ander in zijn werk gaat bij de spoorwegen.

Re: Vertraging

Geplaatst: ma 02 mar 2020, 23:57
door Mikos
Aking schreef:
Mikos schreef:Zo zie je maar wat voor vertraging mensen langs het spoor kunnen opleveren

Komt dat nou door die mensen langs het spoor, of de massale hysterie die daaromtrent tegenwoordig bestaat? :X

Vroeger had je nog volkstuintjes tussen de sporen bij Lunetten aansluiting, en ik kan me niet herinneren dat elke trein toen dik in de vertraging reed. :')

Door die mensen langs het spoor; als die niet zouden lopen waar ze niet horen te lopen, dan hoeven de treinen ook niet langzamer te rijden. Juist door de volkstuintjes en andere aanverwanten rondom het spoor weg te halen en af te bakenen is het eenduidig voor iedereen: Als je geen trein bent of een spoorwerker, dan heb je buiten de stations en spoorwegovergangen helemaal niks bij het spoor te zoeken. Daarmee ben je het gros van de spoorlopers al kwijt, wat nu dan nog wel langs het spoor scharrelt kan als gevaar worden aangemerkt.

En ik heb liever een paar minuten vertraging omdat we door een melding van een spoorloper langzaam hebben moeten rijden dan dat ik uren stilsta na een aanrijding. In het geval van Eefde was dat namelijk 100% gegarandeerd geweest. Personeel getraumatiseerd, reizigers urenlang vertraging...

Re: Vertraging

Geplaatst: di 03 mar 2020, 00:14
door Aking
Mikos schreef:
Aking schreef:
Mikos schreef:Zo zie je maar wat voor vertraging mensen langs het spoor kunnen opleveren

Komt dat nou door die mensen langs het spoor, of de massale hysterie die daaromtrent tegenwoordig bestaat? :X

Vroeger had je nog volkstuintjes tussen de sporen bij Lunetten aansluiting, en ik kan me niet herinneren dat elke trein toen dik in de vertraging reed. :')

Door die mensen langs het spoor; als die niet zouden lopen waar ze niet horen te lopen, dan hoeven de treinen ook niet langzamer te rijden.

Wel gek dat dat in tientallen landen ter wereld geen enkel probleem is, dan zijn wij Nederlandsche spoorlopers dus toch nog best speciaal *O*

Re: Vertraging

Geplaatst: di 03 mar 2020, 09:38
door Suus
Aking is dus groot van van het platrijden van minder intelligente mensen die het spoor als een wandelpad beschouwen, met alle traumatische gevolgen van dien?

Re: Vertraging

Geplaatst: di 03 mar 2020, 13:06
door dennistd
Met die trein zonder tractie, was het niet handiger om je gewoon te laten opduwen door die andere IC? Of was dat niet mogelijk omdat de trein achter nog op het wissel stond of er een DDZ in betrokken was?

Re: Vertraging

Geplaatst: di 03 mar 2020, 13:24
door umbusko
Dat laatste schrijft hij toch ook?
Mikos schreef:Het alternatief, tot stilstand komen, kwam ook iets te vroeg; hadden we honderd meter verder stil gestaan, dan had de Intercity uit Amersfoort ons het laatste stukje over de brug kunnen duwen, maar we staan nu in het wissel stil en komen niet meer vooruit.


Mooie verhalen weer Mikos! *O*

Re: Vertraging

Geplaatst: di 03 mar 2020, 20:14
door Mikos
Was het inderdaad maar zo'n feest, dat had een half uur gescheeld. Helaas mocht het niet zo zijn... Beetje de Wet van Murphy. :wink:

Re: Vertraging

Geplaatst: di 03 mar 2020, 20:28
door Hainje
Suus schreef:Aking is dus groot van van het platrijden van minder intelligente mensen die het spoor als een wandelpad beschouwen, met alle traumatische gevolgen van dien?

Beetje natuurlijke selectie kan geen kwaad. Wel vervelend van al die trauma's. Dat dan weer wel.

Re: Vertraging

Geplaatst: di 03 mar 2020, 20:30
door Aking
Als het vaak genoeg gebeurt wordt het normaal en zijn er geen trauma's meer. *O*

Tenzij snowflakes, maar die kunnen we dan ook over het spoor laten wandelen *O*

Re: Vertraging

Geplaatst: di 03 mar 2020, 23:38
door Chrysa
Sneeuw op het spoor gaat meestal ook niet geweldig.

Leuk verhaal weer Mikos. :pos:

Re: Vertraging

Geplaatst: wo 04 mar 2020, 09:42
door VIRM
Goed geschreven weer, Mikos. :pos:

Re: Vertraging

Geplaatst: zo 08 mar 2020, 22:48
door Anne
Weer een mooi inkijkje.